شعری به گویش بهبهانی

(بخشی از دو بیتی‌های استاد تقی آصفی)

غم یارن که مِی دیوونه کرده                 اَ دین و مذهبِی بیگونه کرده

مبینه‌ای که جا و منزلیم نی                    غم عشقن که مِی بی خونه کرده

شکسته اَ غمت بال و پر مَه                   اَ داغت خرد و خَسّه پیکر مَه

نوِیساده دلم میخواس بزودی                   ته انگشتت بشو انگشتر مَه

ول و ویلون اَ ته صحرا مگردم              ا دنبال گل نعنا مگردم

ا روزی که ته رته ا ای شهر                 من بی خانمون تینا مگردم

ته صحرا و چمن جای تو خولی                         اته دشت و دمن جای تو خولی

کنار جو لب چشمه ا ته باغ                   ولی شمس و چمن جای تو خولی

چقد عاشق کشی برق نگاهت                 مثال بارفتن اندوم ماهت

دو چشمونم وبیده پاک کم سو                 ا بس کی بیدیم مه چشم به راهت

بهار زندگی مردُم اَسی تو

                                         

                ,                  ,گویش بهبهانی منبع

مشخصات

تبلیغات

آخرین ارسال ها

آخرین جستجو ها

????یک عدد صـــــورتـــــــی نــازنــازی???? تسکوشاپ، فروشگاه گروه پژوهشی صنعتی تسکو مدیرکده | دانلود نمونه سوال و جزوه مجله تفریحی خبری سرگرمی فال روز 24 تو بهترین خرید رو از ما داشته باش سرگرمی حرف دل آپشن های خودرو